Dampyr'i İstiyorum

Dampyr’den “Vampir – Dracula filmlerine saygı duruşu…

2010-11-29T05:47:00.000-08:00

Öncelikle bilmeyenler için belki de Dampyr çizgi romanının öyküsünü şöyle bir özetlemek gerekir:

Harlan Draka, Yugoslav iç savaşı sırasında birkaç lokma yemek uğruna kendini saf köylülere “Dampyr” yani “vampir avcısı” olarak tanıtan bir şarlatanken gerçekten de Dampyr olduğunu öğrenir. Babası bir “gecenin efendisi” annesi ise sıradan bir insandır. Bu da onu mistik bir karakter yapmaktadır. Kanı vampirler için öldürücüdür ve her ne kadar insan da olsa babadan gelen özel yetenekleri de bulunmaktadır.

İç savaşın Sırp tarafında yer almış olan Kurjak ile alman kökenli vampir kadın Tesla ile oluşturdukları grupla insanlığın vahşetlerini sorgulayarak dünyayı dolaşır, gecenin efendisi adı verilen baş vampirleri avlarlar.

Son zamanlarda edebiyatın ve gizemlerin merkezi halinde bulunan şiir dolu Prag’ı kendilerine üs edinen ekip kötü güçlerle mücadelelerinde Meleklerden de yardım almaktadır.

Afrika’daki sefalet, beyazların sömürüsü, Çeçenistan savaşı, petrol politikaları, yetimler, öksüzler, insan ticareti, silah deneyleri, kapitalizmin yamyamlığı hemen her öyküde işlenen alt metinleri oluşturuyor. Bir savaş suçlusu, alman bir vampir ve yarı vampirden oluşan ekibin insanlığın katliamlarını ve şiddet dürtülerini sorgulaması oldukça ilginç seride. Kurjak’ın “Vampirlerin şiddet için gerekçeleri var ama ya arkadaşlarımın…?” diye başlayan cümlesi adeta temanın özeti.

DAMPYR 18 (CİLT 5)
Şeytan Perdesi – Lo Schermo Demoniaca
Yazan: Maurizio Colombo
Çizen: Luca Rossi
Maceraperest Çizgiler
Çeviren: Zeynep Akkuş

Her neyse, Dampyr ve ekibi şiir dolu Prag’dan New Orleans’ın jazz ve blues nağmelerine yolculuklar da gerçekleştirirken sinemaya da merhaba diyor, çizgi romanın yazarı ve çizeri beslendikleri kaynağa “korku sinemasına” ve özellikle de Vampir – Dracula filmlerine saygı duruşunda bulunuyorlar. Nitekim hatırlatmakta yarar var, Dampyr’in adı Harlan DRAKA’dır.

***

“Şeytani Perde” öyküsü Amsterdam’da geçiyor. Geceleri ortaya çıkan ve yabancılarca görülen bir sinema salonu sadece korku filmi göstermektedir. İzlenen filmdeki yaratıklar yavaşça perdeden çıkıyor izleyicilerini yok ediyordur. Dampyr ve ekibi bu gizemi çözmeye çalışırken bunun arkasında bir gecenin efendisi olduğunu öğrenirler. Korku filmi yönetmeni Alexis Musuraka.

İlüzyonların efendisi olarak da bilinen Musuraka 40’lı yıllarda Hollywood’da sadece korku filmi çekerek ünleniyor, “lanetli yönetmen” olarak da anılan Musuraka bazı gizemli cinayetlerle suçlanınca meşhur vampir uykusuna çekiliyor, yıllar sonra günümüzde uyanıyor (sayfa 117 -122). Dampyr de yanına dostlarını alıp Amsterdam’a gidiyor ve Musuraka’yı yok ediyorlar.

Tabi bu sırada okuyucu bir sürü film seyrediyor.

Sayfa 104’de sinemaya giren gençleri Bela Lugosi’nin Dracula’sıyla Nosferatu karşılıyor.

İlk film Terence Fisher’in Dracula’sı (s. 105-107). Filmden sahneler birebir çizilmiş beyaz perde üzerine. Ama filmi sonu farklı. Van Helsing koca perdeleri açarak Dracula’yı güneş ışığıyla toza dönüştürecekken perde düşüyor ve pencere yerine “duvar” görülüyor. Tabii Van Helsing de meze oluyor.

Sayfa 109’da ise vampir filmlerinin klasikleşmiş figürleriyle karşılaşıyoruz. Coppola’nın Dracula’ları da, Nosferatu’ya ve Bela Lugosi’yle Terence Fisher’a katılmışlardır kız izleyiciyi yemek için.

İkinci film Romero’nun “Night of the Living Death”i. Filmi izleyen dört gençten üçü beyaz perdeden çıkan zombilerce parçalanırlar (s. 122-127) .

Dördüncü genç ise Musuraka tarafından bir başka film karakterine,Victor Hugo’nun 1928’de Paul Leni tarafından yönetilen veConrad Veidt, Mary Philbin ile Olga Baclanova’nın oynadığı filme uyarlanan Nisan 1869 basımlı romanının kahramanına, Batman‘in baş düşmanı Joker’e ilham veren kişisine “Gülen Adam-Gwynplaine”e dönüştürülür (s. 129).

Sayfa 143’de ise çizgi romanda kurgusal yönetmenin kurgusal asistanıyla yapılan bir konuşma sırasında gerçekte olmayan kurgusal bir filmin korkunç zombileri saldırır kahramanlarımıza:Dördüncü Reich’ın Yaşayan Ölüleri (Living Death of the Fourth Reich).

Sayfa 150’de Teksas Kasabı filminin 1 Ekim 1974 versiyonunu görüyoruz beyaz perdede. Elbette az sonra “Deri Surat” tarafından katledilecek karı-koca izleyiciler eşliğinde. Bir de eli çekiçli tip de var aynı filmin 1986’da çekilen devam filminden sayfa 152’de.

Derken kurbanlardan hanım olanı kaçıyor ve sayfa 150’de “üff, televizyonda Rüzgar Gibi Geçti’yi seyretmek varken…” dediğine pişman oluyor çünkü kendini ünlü tepede buluyor. Clarke Gable arkası dönük oradadır ya da değildir; ki değildir, kanı içilerek o tepede katlediliyor kadıncağız.

Sonunda kahramanlar ekibi sinemaya giriyor. Musuraka adlı gece efendisi onları ayırıyor. Kurjak tam kendine uygun bir sahnede buluyor kendini: Fourth Reich setinde. Tesla adlı vampir kız tüm Drakula’larla aynı ortamda. Dampyr de Musuraka’yla karşı karşıya (s. 177).

Sayfa 185’de Musuraka Freddy, Mumya gibi toplam dört korku klasiğinin kılığına bürünüyor. Ancak yine de yeniliyor. Musuraka’nın asistanı kendisiyle birlikte tüm sinemayı ve gecenin efendisini ateşe veriyor.

Sayfa 192’de Dampyr ve ekibi ölen asistanın çektiği hayali filmi izlemek üzere sinemaya giriyorlar. Filmin adı “Psycho Path” ve Dampyr’in alıntıladığı şu ironi dolu sözleri korku sinemasını anlatıyor “Bu yalnızca bir film, Bebek! Yalnızca bir film…”

***

Şaka bir yana bu özetlediğim de “Sadece bir çizgi roman, bebek! Hem de en alasından çizgi roman…”

Ümit Kireççi

Evliya Çelebi Ve Vampir Folkloru

2010-10-14T00:09:00.000-07:00

Aşağıdaki yazının doğrudan Dampyr'le ilgisi yok. Ancak kampanyayı destekleyen, Hayal Kahvem vampirizm konusunda bizi bilgilendiriyor. Hem de Evliya Çelebi üzerinden.

Hiç aklıma gelmezdi hiç. Ne mi gelmezdi? Evliya Çelebi’nin vampirlerden söz edeceği tabii. Bak şimdi. Geçenlerde değerli Tarihçimiz Prof. Dr. Cemal Kafadar’ın “Kim Var İmiş Biz Burada Yoğ İken” adlı kitabını alsam diye aklımdan geçiriyordum ki baktım Yücel Göktürk ve Ulaş Özdemir’in Cemal Kafadar’la yaptıkları bir röportaj var. Hemen ilgiyle okumaya başladım. Söyleşide Cemal Kafadar Evliya Çelebi’den bahsetmiyor mu? Üstelik ne diyor biliyor musun? Seyahate çıkmayı düşünen biri, eğer daha önce Evliya Çelebi’nin dolaştığı coğrafyalara gidecekse, mutlaka yanında Çelebi'nin Seyahatnamesini götürmeliymiş. Evliya Çelebi’nin çok ilginç ve renkli tespitleri varmış. Nasıl hoşuma gitti bu durum anlatamam. Evliya Çelebi'yi niye şimdiye kadar okumayı ihmal ettim ki?

Bir aralar Cemal Kafadar Vampir folkloruyla ilgilenmiş. Vampir folklorunun tarihinin çok ilginç olduğunu söylüyor. Vampir folkloru 17. yüzyılın sonlarında ortaya çıkmış. 18. yüzyılda yazılı kültüre, 19. yüzyılda ise edebi kültüre geçiyor. Günümüzde ise malum. Sağım solum önüm arkam vampir. Niye? Sakın Edward'la Bella'nın aşklarını duymadım deme! Günümüzün vampir tipi artık Edward! Eski vampirler gibi korkutucu, soğuk, çirkin değil. Yakışıklı mı yakışıklı! Hatırlasana Alacakaranlık’ın Edward’ını… Bütün kızlar hem filmlerine, hem kendine bayılıyorlar. Ya kitaplar.. Yediden yetmişe tüm kızların elinde.. Günümüzün vampirinden kimse korkmuyor yani.. Ah! "Gelse benim boynuma dişlerini geçirse keşke!" diyen kaç kız duydum biliyor musun? Boyunlarını uzatacaklar neredeyse… Tövbe tövbe…

Neyse... Dönelim Tarihçimiz Cemal Kafadar'ın anlattıklarıyla bizim Evliya Çelebi’mize… Osmanlı zamanlarındayız. Ruslar, Lehler, Çekler, Slavlar vampir hikayeleri ile çalkalanıyor. Osmanlı coğrafyasında Macaristan, Sırbistan taraflarında da bu söylentiler çok yaygın. Batı ilgiyle tıp ve hukuk literatüründe böyle bir şey olabilir mi diye kafa patlatıyor. Bir kısmı olur, bir kısmı olmaz diyor. Vampir folkloru Müslüman folklorunde pek rağbet görmemiş gibi sanılıyor sanılmasına ama Hristiyanlarla iç içe yaşıyorlar ya etkileniyorlar kimi durumlardan. Bak şimdi. Bir gün Edirne taraflarından bir köyden, köylüler kadıya başvuruyorlar. Son zamanlarda mezarlarını kazılmış buluyorlarmış. Hristiyan komşuları vampir diye bir şeyden bahsediyorlarmış. Bu vampirler mezarlarından çıkarlarmış da insanlara musallat olurlarmış. Hatta bu Hristiyan komşular şöyle bir çare öneriyorlarmış. “Mezarı kazacaksınız, cesedi çıkaracaksınız, kafasını kesip ayağının önüne koyacaksınız, bir de göğsüne kazık çakacaksınız.” diyorlarmış. İslamiyette mezarı açmak, cesedi kurcalamak doğru değildir tabi ki. Haşır neşir zamanı denilen, insanların hesaba çekileceği ve durumuna göre cennete ya da cehenneme dağıtılacağı zamana kadar bedeninin bütün olarak kalmasına inanıldığı için “ Olur mu böyle bir şey?” diye Kadı’ya soruyor. Evliya Çelebi anlatıyormuş bunları. Ne hoş değil mi? Kadı düşünüyor taşınıyor, eski fetvaları karıştırıyor. Sonunda bir fetva buluyor. Eski fetva vampirden değil ama hortlaktan bahsediyormuş. Ve 150 yıl öncesine aitmiş bu bulduğu fetva. Demek ki Müslümanlarda da kulaktan kulağa da gelse, böyle bir vampir folkloru bir biçimde var. Amcamın ben küçükken anlattığı, hem korkup yerime sinerek dinlediğim, hem de tuhaf bir haz aldığım hikayeleri aklıma geldi. Aslında bir ara yazmıştım Hayal Kahvem'e. Evvel zaman içinde.

Evliya Çelebi’nin seyahatnamesini hemen edinebilsem keşke. Cemal Kafadar’ın iki arkadaşı Arnavutluk’u Evliya Çelebi’nin kitabı ellerinde gezmişler. Çelebi kendisine garip gelen, kendisini şaşırtan adetleri tek tek anlatıyormuş. Çelebi’nin tespitleriye onun dolaştığı coğrafyalarda gezinmek müthiş olmalı. Evliya Çelebi 1611 de doğmuş. Yani seneye 400. doğum günü kutlanacak. 400 yıl önce yazılanlardan söz ediyoruz. İnanılacak gibi değil. Delikanlıyken İstanbul’u yana yakıla dolaşıyormuş ve nasıl cihan gezgini olurum diye hayaller kuruyormuş. Babasına haber vermeden Bursa’ya gidince, o zaman ki seyahat şartlarını düşününsene, kimbilir kaç günde gidip gelmiştir İstanbul’dan Bursa’ya? O vakitler 18-19 yaşlarındaymış. Dönüşte babasından sıkı bir tokat yiyiyor. Çok üzülüyor, kırılıyor ama sonra babasıyla sıkı bir pazarlığa girişiyor. Seyahatten vazgeçemeyeceğini anlatıyor. Babasını ikna etmiş olmalı ki ondan sonra seyahatlerine başlıyor. Ölümü hakkında kesin bir şey söylenmemekle birlikte 2. Viyana Kuşatması’nı yazdığı için 1683 den sonra öldüğü düşünülüyor. Cemal Kafadar Evliya Çelebi ile ilgili o kadar güzel ve ilginç şeyler anlatmış ki, inan içimdeki merak duygusu depreşti. Nasıl durur otururum ben şimdi? Hemen edinmeliyim Evliya Çelebi’nin Seyahatmanesi’ni… Ben Evliya Çelebi’nin akrabalarından biri olabilir miyim ki? Kendime o kadar yakın hissettim. Sanki benim büyük büyük büyük büyük babammış gibi. (01.03.2010)

Vildan Ceyhan

İmza Kampanyasına Adınızı Ekleyin

Dampyr "Harlan Draka"yı Tanıyalım

2010-10-04T05:58:00.000-07:00

Eski bir slav söylencesine göre “dampyr”, bir kadın ve bir vampirin çocuğuydu.

Yarı insan yarı yaratık bu varlık, “Gecenin Efendileri”’nin baş vampirlerini ve onların dünyamızı ve diğer gezegenleri istila eden ölümsüz halkı karanlığın diğer varlıklarını öldürebilen tek yaratıktı. Harlan Draka, bir dampyr’dir. Fakat başta o bunun farkına varmaz. Draka, son dünya savaşı sırasında doğduğunu bilmektedir. Ancak bilim adamlarının açıklayamadığı bir şekilde, vücudunun yaşlanması çok yavaştır.
Harlan, 25’inden fazla göstermemektedir. Annesinin onu doğururken öldüğünü ve babasının bir düşman askeri olduğunu bilmektedir. Kurjak liderliğindeki paralı askerlerin vahşi yaratıkların ordularını yenmek için kendilerine katılmaya zorladıkları acımasız bir savaş sırasında, Harlan Draka, kendisinin olağanüstü güçlerle donatılmış bir dampyr olduğunu keşfeder. Kendisini huzursuz eden tuhaf kabuslara ve gizemli geçmişine karşın Harlan soğukkanlılığını korur. Bazen aykırı ve alaycı ama temelde bir idealist ve romantik olan Harlan, yaşamını dünyayı yöneten Şeytanı ve karanlığın yaratıklarını yok etmeye adamıştır. Mücadelesi sırasında, kendisine bir sevgi-nefret bağıyla bağlandığı babası Draka’yla sık sık karşı karşıya gelir.

Lami Tiryaki

İmza Kampanyasına Adınızı Ekleyin
"Dampyr'i İstiyoruz" başlığını açarak kampanyaya ilham olan Altın Madalyon Forumu imza kampanyasına da ev sahipliği yapıyor.
"Bugün DAMPYR basılsa satın alırım" anlamına gelecek imzasıyla yayınevlerine mesaj iletmek isteyen herkesi bekliyoruz:

http://www.altinmadalyon.com/dampyr/index.php

Dampyr ve Jazz-Blues'un Efendileri

2010-09-28T00:42:00.000-07:00

Bugün hala sular altında bulunan ve dünyanın en büyük gücü Amerika’nın yeniden inşa etmeyerek muazzam bir kültürün yok olmasına izin verdiği New Orleans Dampyr’e ev sahipliği yapıyor.
Fransızlar “yeni”sini kurdukları Orleans’ın yepyeni ve muhteşem bir müzik türünün doğacağı topraklar olacağını akıllarına getiriler miydi acaba?
Blues ve jazz’ın anavatanında geçen bir Dampyr hikayesine hazır mısınız? Peki müzik dinleyerek öyküyü daha iyi anlamak ister misiniz? İşte sayfa sayfa jazz ve blues ruhu.

Sayılar
Dampyr’in 4. cildinde yer alan 15. sayısında başlayan New Orleans hikayesi 16. sayıda sürüyor.
15. sayının adı “Nato Nella Palude” (Bataklıkta Doğanlar), 16. sayının adı “Delta Blues” ve her iki maceranın yazarı Boselli, çizeri Dotti.

4. Cildin kapağında ancak detayları görünen kapakların kendilerine baktığımızda aslında öykünün blues ve jazz ateşiyle, zenci mistisizmiyle, müzikle ne kadar dolu olduğu görülüyor.

Öyküsü ve Blues ve Şarkılar
Bu öyküyü okurken adım adım ilerlemek gerekiyor şimdi. Lütfen Dampyr 4. cildin 195. sayfasını açın ama okumaya başlamayın. Adım adım ilerliyoruz unutmayın.
Sayfa 195’de uçsuz bucaksız mısır tarlası manzarasının ortasındaki kavşak ve o kavşakta şarkı söyleyen bir gençle karşılaşıyor okur. Söylenen şarkı Robert Johnson’un “Crossroads Blues”u (Kavşakların Şarkısı/Blues'u).
Şimdi aşağıdaki adrese tıklayın ve Robert Johnson’un fotoğrafları eşliğinde orjinal şarkıyı dinleyerek sayfaları çevirmeye başlayın, dinlediğiniz şarkının Türkçe sözlerini sayfalardan takip edin:

http://www.vidopa.com/video/Yd60nI4sa9A__RobertJohnsonCrossroad.html

Ya da yeni bir yorumla izleyin:

Crossroads - Robert Johnson - Click here for more home videos

Bundan sonra… Öyküyü kısaca özetleyerek müziğe odaklanmakta fayda var:

Yine vampir avında olan Dampyr ve Kurjak New Orleans’ın bataklıklarına gelerek Legba adlı gecenin efendisini avlarlar. Bu süreçte ustaları taklit eden ve onlar kadar meşhur olmak isteyen genç zencinin hikayesi, beyaz ve zenci jazz - blues’ları arasındaki farkların ortaya konulması, Robert Johnson’un hayat hikayesinin ana hatları ele alınmış. Özet bitti, devam edelim.
Rainy Day ile Wonder Boy Charlie sohbetlerini sürdürürken 198. sayfada iki büyük ustanın isimleri geçer: Willie Brown ve Charley Patton
Bu arada 15. sayıda bir grup çıkıyor karşımıza: Swamp Lizards
Tamamen kurgusal olan grup aslında jazz ve blues’dan nemalanan beyaz grupların izdüşümü. Öyküde bir uçak kazası (rock gruplarının klişesi) geçiren grup bataklığa düşmüş, ölmek üzereyken Legba’yla anlaşarak vampire dönüştürülmüşlerdir. Sahne, müzik ve blues ruhu kanlarına o derece işlemiştir ki bataklıkta konser verir sonsuza dek vampir olarak yaşamak yerine sanatçı olarak sahnede ölmeyi tercih ederler.
Grubun yaptığı müzik Creedence, Allman Brothers ve Lynyrd Skynyrd’ınkilere benzetiliyor (sayfa 201 kare 3). Merak edenler Creedence Clearwater'den bu şarkıyı izleyerek dinleyebilirler:

http://www.metacafe.com/watch/1783931/creedence_clearwater_revival_lookin_out_my_backdoor/
Aynı sohbetin devamında (sayfa 203, ek olarak sayfa 224) Robert Johnson’dan uyarlandığı söylenen “Hellhound on My Trail”den (Peşimdeki Cehennem Köpeği) bahsediliyor. Sayfaları ayarlayın, Türkçe mealini okuyun ve aşağıdaki linki tıklayarak şarkıyı ayarlayın:

http://www.last.fm/music/Robert+Johnson/_/Hellhound+on+My+Trail?autostart

Hikaye ilerlerken geri dönen grup üyelerinin ölümden kurtulmuş vokalistlerini ziyaret ettiklerine tanık oluyoruz. Kurgusal grubun kurgusal vokalisti Lana Loring sayfa 217-218’de şarkı seslendiriyor.
Robert Johnson’un “Love in vain”inden (Beyhude Aşk) bahsediyoruz. Sayfalar hazırlanıyor, aşağıdaki link tıklanıyor ve Türkçe sözler okunuyor:

http://www.emusic.com/album/The-Road-To-Robert-Johnson-And-Beyond-CD-B-The-Road-To-Robert-Johnson-And-Beyond-CD-B-MP3-Download/11054825.html

Sonrası… Sonrası “Bataklıkta Doğanlar” öyküsünün muhteşem finaline kadar uzanan harika kurgu.
Sırada sayı 16 “Delta Blues” var. Jazz ve blues yolculuğu sürüyor.
Bu sayıyı anlamanın tek yolu Robert Johnson’un hayatına bir göz atmak. Hatta bir önceki öykü de daha iyi anlaşılacak gibi:
Robert Johnson 8 Mayıs 1911 de Mississippi'nin kırsal bölgelerinden birinde-hazelhurst-da doğmuştur. Çocukluğu donemin birçok zencisinin olduğu gibi göçmen kamplarında ve çiftliklerde çalışarak geçmiştir. Çocukluğunda geçirdiği bir göz rahatsızlığı nedeniyle bir gözü neredeyse kördür. 16 yaşındaki karısı doğum sırasında ölünce kendini tümüyle müziğe vermiştir. Zamanının bir çoğunu köşeye çekilip kendi kendine gitarını tınlatarak geçirmiştir. Yine bir gece yarısı öylesine fidanlığa gittiğinde burada şeytanla karşılaştığı ve ruhunu ona sattığı söylenir. Şeytanınsa karşılığında gitarının akordunu değiştirip geri verdi. 1990'da yapılan bir araştırmaya göre ise Robert Johnson’ın gitarı gerçektende farklı bir şekilde akortluydu ve bunu asla kimseye öğretmiyor ve kimsenin yanında akort yapmıyordu.Ya da söyle diyelim onu kendi başına gitar akordu yaparken gören olmamıştı. 16 Ağustos 1938 de ise çalıştığı barın sahibi tarafından-karısıyla yattığı için-zehirlenerek öldürüldü. (vikipedi)
Bu sayıda Legba’nın peşine takılan Dampyr ve Kurjak Robert Johnson’un hayatına dair detayları öğrenirler. Sayfa 291-296 arasında ilk öğrendikleri şey de biyografinin sonundaki ölümün gerçekleşmesi oluyor. Sayfaları çevirerek ağır ağır bir devrin batışına tanık olun lütfen.
Hatta 302 ve 303. sayfalarda söylenen şarkıyı okurken ve dinlerken şeytanla Johnson’un ilişkisine bir kez daha şahit olun. Şarkı “Me and the Devil” (Ben ve Şeytan)

http://www.last.fm/music/Robert+Johnson/_/Me+and+the+Devil+Blues?autostart

Bir de yeni yorum:

Me And The Devil - The top video clips of the week are here

Özellikle biyografide değinilen “ruhunu şeytana satması” olgusu üzerine odaklana bu sayıda bazı ustaların isimleri geçiyor ve ruhlarına adeta dua ediliyor: Louis Jordan, Chuk Berry, “Blind Lemon” Jefferson, Lonnie Johnson, Louis Armstrong…
Sonra “Love in vain” eşliğinde acı bir olaya tanık oluyoruz. Sayfa hazır, link hazır:

http://www.emusic.com/album/The-Road-To-Robert-Johnson-And-Beyond-CD-B-The-Road-To-Robert-Johnson-And-Beyond-CD-B-MP3-Download/11054825.html

Ve sayfa 383 kare 4... Yandaki 33'lük kapağı tanıdık geliyor mu?

Bu öykünün özetini yaparsak… Legba ölür kahramanlar kazanır ve gerçek ölümsüz vampirler veya gecenin efendileri değil sanatçılar olur. Öykü başarılıdır, kıpkısa özetle Boselli’nin becerisini atlıyor değilim. Ancak öykünün üzerine temellendiği yapıdan kopmamaya çalışıyorum.
Dahası katmanlar arasında iki ayrı sanatta ortak yöne rastlıyoruz bu sayıda hemen onu vurgulamak istiyorum: Sanatlar gerçek hayattan beslenir. Örneğin: DampyrGerçeğeAynaTutuyorMakale
Robert Johnson’un hayatını etkileyen olayların bestelerine yansıyışı ve ona isnat edilen olağanüstü olayların Dampyr’de öyküleşmesi işte bu ortak noktanın açılımıdır. Gerçek hayat sanata yön verir. Veriyor. Yine Dampyr'in çıkış öyküsü çirkin bir iç savaştır ve gerçek hayat sayfalarda kurgusal bir alemde hayat bulur: Dampyr'inDoğduğuİçSavaş
Belki de bu sayının büyüsünü, vodoosunu daha iyi anlayabilmek için 384. sayfaya bakmak gerekir. 384. sayfanın 2. karesinde görülen kitap eski bir jazz-blues ustası Rudi Blesh’e ait. Kitabın adı “Shining Trumpets; A History of Jazz”. İlk baskısı 1946 yılında yapılmış olan kitap jazz’ın bir dönemine tanıklık ediyor. Kitaptan okunan pasaj Robert Johnson’u da sanatı da Çizgi Romanı da pek bir güzel anlatıyor:
“Sesinde türlü imgeler gizlidir. Rüzgarı gitarının telleri arasından eserken gizemli ve ürkütücü sesler işitilir. Adımlarını tüyler ürpertici yankılar takip eder. Bunlar gecenin karanlık gölgeleri arasında, korkusuzca yürüyen bir adamın ayak sesleridir…”
“Notaları geceleri yıldızların bile ışığını esirgediği, yağmur sularının daha soğuk olduğu, rüzgarın daha sert estiği çorak toprakların hüznünü resmeder… Ve o topraklarda, yalnız bir adam omzuna astığı yegane dostuyla yoluna devam etmektedir.”
***
Hayat seçim yapmaksa ve her seçim anı hangi yola sapacağımıza karar vermeye çalıştığımız bir kavşakta durmaksa “kavşak”larla ilgili bu şarkıyı bir daha dinleyelim ve kitabımızı kapatalım. Ya da kapatmaya karar veremediyseniz kavşakta durun ve tekrar okumak isteyip istemediğinizi bir düşünün.

Robert Johnson, “Crossroads Blues”:

http://www.vidopa.com/video/Yd60nI4sa9A__RobertJohnsonCrossroad.html

Kaynakça
Dampyr/Maceraperest Çizgiler, cilt 4
Vikipedi
Allaboutjazz.com
Emusic.com
Wikipedia
Nonsolomanga.it
Müzik siteleri v.s.

Bu yazıyı, Takev, Alman Koleji, Müzik Bölüm başkanı çizgi roman okuru sayın Sinem Karhan’a ve Ayhan Keçecioğlu'na ithaf ediyorum.

Ümit Kireççi
“Çizgi Roman Hayatın İçinde”
Kaynak - ÇROP

İmza Kampanyasına Adınızı Ekleyin

Dampyr Çok İstenmiş Çok

2010-09-23T19:45:00.000-07:00

Bu kampanya başlamadan çok önce başlamış "Dampyr'i İstiyoruz" belki de
"Meraklılarının Zagor ve Tex maceralarından da tanıdığı Mauro Boselli'nin
hayal gücü; Nicola Genzianella çizgileri ve Enea Riboldi'nin kapak görseliyle hayat bulmuş gibi...

Maceraperest'in yayım hayatına son verdiği bir seri ve umarım bir duyan olur sesimizi...

Dampyr isteriz, Dampyr isteriz...

Parantez'in bıraktığı yerden Rodeo Ken Parker'a devam
etmişti, aynı işi Dylan Dog'la Hoz, Rodeo'dan alarak kaldığı yerden sür-
dürdü seriyi.... Dampyr'in neyi eksik... Yayımı İtalya'da devam eden ve
sevilerek okunan bir çizginin kesintiye uğraması üzücü..... Vesile olsun
yazılıp, çizilenler umarım ve Dampyr gene bizim olsun..."

Savataged

Dampyr'i Basmak İsteyen Var!

2010-09-20T22:55:00.000-07:00

Oğlak Yayınlarının iki senedir imzaladığı sözleşmeye aykırı davranarak basmadığı Dampyr'i basmak isteyen yayınevleri ortaya çıktı. Kavim Yayınları editörü Nihat Polat'la yaptığımız yazışmayı aşağıya; izniyle, aktarıyorum:

"Merhabalar... belki biliyorsunuzdur ben bir süredir Kavim Yayıncılık adına editörlük ve genel yayın yönetmenliği de yapıyorum. Dampyr'in basılması için ne gereklidir? nasıl yardımcı olabilirim. Konuyu yayın kuruluna götürmek isterim. bana daha detaylı bilgi verebilirseniz sevinirim... Dampyr'i basmak isterim.
mail adreslerimnihat@kavimkitap.com kavim@kavimkitap.com nhtpolat@gmail.com"

"Bildiğimiz kadarıyla Dampyr'in telifi halen Oğlak yayınlarının elinde. Bu arada hemen sormak isterim: Bana gönderdiğiniz mailin "isim ve kurum ve iletişim bilgilerini" silerek (ya da bırakarak) bloga aktarabilir miyim?"

"Her türlü kullanabilirsiniz... biz yayın evi olarak geniş bir yelpazede yayın yapmak istiyoruz. çok yakında yeni bir çizgi roman projemiz yayına girecek... Oğlak yetkilileri ile biz de görüşmeye çalışalım."

Sevgili Oğlak Yayınları,

Dampyr'i bascekseniz basıverin gari, basmeycekseniz basıvecekler va!

Ümit Kireççi

İmza Kampanyamıza Katılın:

http://www.altinmadalyon.com/dampyr/index.php

Ege Görgün'den Dampyr ve Oğlak Yay. Yorumu

2010-09-17T02:29:00.000-07:00

Kaliteli şeylerden mahrum kalmak çizgiroman severlerin kaderi Türkiye'de. Nathan Never'a yanarken şimdi de Dampyr.

Oğlak Yayınevi'ne, çizgi roman yayıncılığını çizgiromanseverleri söğüşleme faaliyeti olarak görmediğini - böyle gördüğünü düşünenlerin sayısı hiç de az değil - gösterme fırsatı işte.

Dampyr son yıllarda üretilmiş en kaliteli fumetti. Televizyonda, sinemada gazladıkları, dünyadaki tek derdin gençlerin aşna fişnesinden ibaret olduğu izlemini veren o vampir hikayelerinden değil.

Ege Görgün

Dampyr'in Tipsel İlham Kaynağı

2010-09-14T20:29:00.000-07:00

Disiplinler arası ilişkilerden çizgi roman da nasibini çokça almakta, sanat dalları artık birbirlerinden çokça beslenmekte.

Özellikle film uyarlamaları veya filme uyarlamalar çok revaçta. Ancak bu ekollere göre farklılıklar göstermekte. İtalyan çizgi romanı karakterlerini daha çok sinema filmlerindeki kahramanlara benzetmekteyken amerikan çizgi romanı doğrudan filmi uyarlamayı tercih edebiliyor. Jack Nicholson gibi, Hedger gibi olağanüstü performanslar kimi zaman çizgi karakterlerin çizmini etkilese de genel olarak filmin aktarımı tercih ediliyor.

Ülkemizde yılda bir bilemediniz iki kez cilt olarak yayınlanan (çok şükür yayını durmadı daha) çizgi roman DAMPYR karakteri; nam-ı diğer Harlan Draka, bir filmden esinlenilerek yaratılmışken Marvel Comics filmin tamamını uyarlamış

Harlan Draka'nın tipsel öncülü olan karakterin adı Lenny Nero. Nero, Strange Days adlı filmin karakteri. 1995 tarihinde çekilen bilimkurgu filmin yönetmeni Kathryn Bigelow. Yapımcılar ise James Cameron (yazarlarından biri aynı zamanda) ve Jay Cocks. Başrolde Ralph Fiennes, Angela Bassett, Juliette Lewis, Tom Sizemore, Michael Wincott ve Vincent D'Onofrio rol almışlar. Film bir disütopyayı anlatan cyberpunk türü bilimkurgudur.Yukarıdaki iki resmi karşılaştırmak yeterli olsa gerek benzerliği görmek için. Bonelli Comics karakteri, Dampyr, Mauro Boselli ile Maurizio Colombo'nun ortak yaratısı. Mario Rossi(Majo) kimliğin grafik yaratıcısı. 2001 yılında İtalya'da, 2002 Ocak ayında da Maceraperest Çizgiler tarafından ülkemizde yayınlanmaya başlayan karakter sosyal içerikli eleştirileriyle oldukça dikkat çekmektedir.Marvel Comics sinema filmini hemen aynı yıl (1995) tek sayılık bir çizgi romana uyarlamış. Yazanlar Dan Chichester ile Mike McKone, editörler Nancy Poletti, Mariano Nicieza ve Carl Potts, çizer Bill Reinhold.

Çizgi Roman uyarlamasının Sayfalarını Görmek İçin tıklayın.
Bu yazıya ilham veren: Kurcalamaca

Ümit Kireççi

ÇROP Blogdan Alıntıdır

Yazarı ve Çizeri Dampyr'İ Anlatıyor

2010-09-12T22:33:00.000-07:00

Mauro Boselli ve Maurizio Colombo Sorularınızı Yanıtlıyor

Niçin yarattığınız serinin adını Dampyr koydunuz ? İlk bakışta genellikle korku ve fantasya filmlerinde kullanılan bir çeşit kelime oyunu gibi duruyor...

Bu gerçekten alışılmadık bir isim ve türün hayranlarına bazen romanlarda ve korku filmlerinde vampir için kullanılan ve slavca kökenli olan “vampyr” kelimesini anımsatır. Anlamını yeniden şekillendirmemize rağmen Vampir mitiyle doğrudan ilişkisini saklamaya çalışmıyoruz. Serilerimizdeki dampyr bizim yarattığımız bir karakter değildir; Dampyr kelimesi, Slav folklorunda vampir bir baba ve insan bir annenin çocuğu için kullanılır. Eski bir Dylan Dog Korku Almanağı bize bu seri için ilham verdi. Almanağın monograf kısmında ben (Mauro Boselli) bir Vampirolog elkitabı derlemiştim. Bu metinde Ornella Volta ve diğer yazarlar tarafından hazırlanan bazı eserlerden alıntılar yapmıştım ve muhtemelen bir şarlatan olan, Doğudaki kasabalarda şifacı olarak dolaşan ve gecenin yaratıklarını öldürme gücü olduğu söylenen vampir avcısından bahsediyordum. Bazı ülkelerde bu karakterden İkinci Dünya Savaşının sonlarına kadar bahsedilmiştir. Dampyr’e ilham veren şey de tam olarak bu arka plandır. Avcı bir soy olan vampirler tüm dünyada devam eden savaşların koruyucu perdesi altında keşfedilme endişesi olmaksızın uğursuz faaliyetlerini yürütmektedirler. Derken en iyi Bilim-kurgu romanlarından (aklıma Philip Jose Farmer’ın Evrenlerin Yaratıcısı (The Maker of the Universes) romanları veya Stan Lee’nin Thor’u geliyor) çıkma bir kahraman vampirlere karşı harekete geçer. Kahramanımız sıradan bir insan olmadığını fark eder; gizemli bir geçmişi, bir yığın garip güçleri ve başarması gereken bir de görevi mevcuttur. Kahramanımızın adı Harlan Draka’dır ve kendisi gerçek bir dampyr’dir, bunu ilk bölümde öğrenir ve bir sonrakinde idrak eder. Ve böylece insanlığı vampirlerden ve daha genel olarak Kötülükten korumak için savaşan yarı insan yarı vampir bir kahraman olur. Hepimiz vampirlere, gizemli öykülere daha genel olarak doğaüstü olana ilgi duyarız. Serimizde kullandığımız vampirler kibarlık yapan veya var oluş sorunlarıyla karşı karşıya bulunan türden değildir. Dampyr’deki vampirler büyüleyici, karizmatik ve tamamen kötülük yanlısı üstün varlıklardır. Vampirler ve genellikle Kötülüğü temsil eden paralı askerler, savaş ağaları, gangsterler, çeşitli canavarlar ve psikopatlar serideki kötü karakterlerdir. Sadece Bonelli ve diğer tüm çizgi romanlar değil tüm macera öykülerindeki gelenek gereğince kahramanımızın yoldaşları da var. İkincil konumdaki bu karakterler insanlığın temsilcileridir ve “iyi niyetli ve dürüst kahramanımızın” etrafında bir dizi psikolojik özellik yaratarak kahramanımızın kişiliğini geliştirme ve cazibesini artırma görevi üstlenirler. Harlan ne tamamen insan ne de tamamen vampirdir; safkan insan eski paralı asker Kurjak ve gerçek bir savaşçı olan ve çok güçlü bir kişiliğe sahip dişi vampir Tesla her zaman onun yanındadırlar. Vampir düşmanlar tamamen sıradışıdır ve iki grupta adlandırılabilirler; Efendiler ve Sürü. Efendiler gün ışığından etkilenmezler ve bir zarara uğramadan gün ışığında dolaşabilirler. Okurlarımızın devam eden öykülerde kendilerinin de fark edeceği gibi Efendilerin güçleri bildiğimiz klasik vampirlerden çok daha fazladır.

İlhamı nereden aldınız ?

Açıkcası kendimize ait kaynaklarımız var ama doğrudan açıklamak istemiyoruz çünkü bu anlatım sorunlarını çözmede kestirme bir yol olur. Bu yüzden Dampyr öykülerinde hem edebiyattan hem de sinemadan referanslar bulacaksınız ama bunlar sürekli tekrarlanarak kullanılmamışlardır. Nereden ilham aldık sorusuna dönecek olursak, fikirlerimiz çizgi romanların ve sinemanın daha ötesine uzanan, belirli edebiyat alanından kaynaklanan geniş bir yelpazeden etkilendi. Biz bu seriye orijinal bir fikir ile başladık, daha sonra Avrupanın fantasya edebiyatından çıkarılan fikirleri kullanarak çizgimizi genişlettik. Bu yüzden okurlarımız Franz Kafka veya Leo Perutz tarafından hayranlık duyulan dekorları yeniden keşfedecekler ve aynı zamanda Montague Rhodes James stilindeki eski hayalet öykülerinin yeniden dillendirildiğini de görecekler. Ancak, serinin aksiyon kısmını ele alacak olursak, Klasik ve Batı macera geleneğinde başlamasına rağmen zamanla modern sinema aksiyonuna, Vertigo’nun modern çizgi romanlarına doğru bir eğilim olacaktır. Dampyr’de rastlayacağınız düşsel boyuta gelince, Sandman ve Preacher’da mevcut aksiyona yönelik hafif alaylı yaklaşımı ve karakterler arasındaki ilişki akla geliyor. Tüm bunlar çok önemli ama tesadüfi benzerliklerdir: Dampyr’i yazmaya başladığımızda Preacher hakkında bir bilgimiz yoktu. Bize sahneleri hızlı bir şekilde değiştirme olanağı sağlayan yazma şeklimiz Dylan Dog’dan daha az düşseldir ve Dylan Dog’a nazaran daha az açıklanamaz mekanizma mevcuttur. Öyküler mantıklı bir sonla sonuçlanır ve sonunda okuyucu neden ve nasıl sorularıyla karşı karşıya bırakılmaz.

Arturo Lozzi

Serinin dekoru nasıl bir hal alacak?

Çizgi roman sektörünün gidişatı uzun bir süredir Amerika’ya endekslenmiş durumdadır. İlk kez Dylan Dog ile Avrupa dekorları taze hayat bulmuştur. Karakterlerimiz Amerika ve İngiltere’de de dolanırlar ama serideki bir çok öykü Prag ve Berlin gibi sisli merkez Avrupa şehirlerinde geçmektedir. Daha öncede belirttiğimiz gibi vampirler dünyanın her köşesinde mevcuttur. Bu yüzden Harlan ve arkadaşlarını istediğimizde Afrika ve hatta Amazonlara kadar yolculuk yapabilen korku filmi kahramanlarına çevirebiliyoruz. Az önce Dylan Dog’dan bahsetmiştik; yazarı Tiziano Sclavi karakterleri etrafında hem meteorolojik hem de mecazi anlamda sisle örtülü bir dekor yaratmıştı. Öte yandan, örneğin Tex gibi, Bonelli geleneğinden gelen diğer karakterler daha gerçekçi ve antropolojik dekorlara yerleştirilmişti. (kızılderili kabileleri) Serimizin dekorunu tanımlarken Edgar P. Jacobs ve diğer modern yazarların geleneğine yaklaştığımızı söyleyebiliriz: eğer öykünün mekanı Berlin veya New York ise okur buraların tipik cadde ve anıtlarını tanıyacaktır. Gerçekliğe sıkı sıkıya bağlı kalmamızın okuyucunun Harlan ve arkadaşlarının maceralarına daha çabuk adapte olmalarına yardımcı olacağını değerlendiriyoruz. Coğrafi detaya bu kadar sadık kalma isteğim (Mauro Boselli) aynı zamanda benim seyahat tutkumdan kaynaklanıyor. Seyahat ederken gözlemlemeyi, gezdiğim ülkenin mitolojisini öğrenmeyi ve hakkında notlar almayı çok severim.

Öykülerin “tonu” ne olacak?

Dampyr’de hem geçmişe hem de günümüze ait gerçek hayat konuları işlenecek. Bu memnuniyet verici hareket serbestliği seçeneğimizi vampirlerin önemli bir özelliğine borçluyuz: vampirler tarihin önemli olaylarına şahitlik etmiş çok uzun ömürlü yaratıklardır.Bu da bize anlatımımızı John Dickson Carr’dan Ross MacDonald’a kadar uzanan geniş bir yelpazedeki yazarların gizem veya detektiflik öykülerine benzetme olanağı sağlamaktadır. Bu yazarların öykülerinde geçmiş zaman tekrar karşımıza çıkar ve güncel gizem genellikle geçmişteki gizemin çözülmesi ile açıklığa kavuşur. Aksiyonun daha az gündemde olduğu ve daha gerçekçi bir yaklaşımın görüldüğü Dampyr öykülerinin temelinde her zaman kötücül bir yanı da olan halk hurafeleri olacaktır.

Karakterlerin özellikleri neler olacaktır ?

Öncelikle, her zaman olayların özüne inmek için geçmişi araştırmak zorunda kalsa bile Harlan bir detektif değildir. Hatırlamalıyız ki onun iki amacı vardır: düşmanlarıyla bazen tesadüfen bazen isteği ile karşılaşır ama sonuçta o babasını aramaktadır. Okuyucuya da arz edildiği gibi Harlan’ın kişiliği serideki ilk öyküden itibaren gelişmeye başlar. İkinci öyküde karakteri açıkça ifade edilir: Tex’e benzer şekilde kararlı ve güçlü iradelidir. Macera arkadaşlarının da ondan geri kalır yanı yoktur. Okuyucu üçlü arasındaki açık kalpli ve iyi niyetli ilişkiye tanık olacaktır ve bu da karakterlerin gelişmesine ön ayak olacaktır; bu arada yeni karakterler de birer birer öyküye dahil olacaktır. Yarı insan yarı vampir olan Harlan hırslı yapısına rağmen yolunu iyilik doğrultusunda çizecektir ve kendi yarısının şeytani yapısını bildiği halde vampirleri yok edecektir. Dahası öykünün bu tema üzerine kurulmuş olması fantasya öykülerinde de yer alan olguya önem verir: İyinin ve Kötünün Dünya üzerindeki mücadelesi. Eğer kahramanımızın ahlaki konumunu özetlememiz gerekirse, Harlan İyilikle Kötülüğün tam ortasında durmaktadır. Harlan’ın kötülükle savaşmayı seçtiği doğrudur ama bu mücadele değişik konumlarda gerçekleşir ancak öykülerde belirli bir Manichaeistic (iyiliğin kötülüğe karşı verdiği mutlak savaşım) stil yoktur, bu durum karakterin değerini azaltacak ve onu daha az ilgi çekici hale getirecekti.

Harlan’ın özel güçleri veya yetenekleri var mı ?

Kahramanımızın öykü ile birlikte açıklığa kavuşan güçleri mevcuttur. Bunlar genelde doğa-üstü güçlerdir; örneğin Harlan sıradan insanlardan daha dayanıklı ve daha uzun yaşar ama bununla birlikte yaralanabilir ve öldürülebilir. Ayrıca kendisinin çok özel bir yeteneği de mevcut ama bu yeteneğini bu kadar erken açıklamak istemiyoruz.

Bize kahramanların kimlere benzediğini söyleyin...

Harlan’ın fiziksel görünümü için aktör Ralph Fiennes’ten (Strange Days, The English Patient, Onegin filmlerinin yıldızı) esinlendik. Ama bu aktörden esinlenmemizin tek nedeni onun fiziksel görünümü değil aynı zamanda manevi özellikleridir. Her ikimizin de çok hoşuna giden “Strange Days” filminde Fiennes sonunda zirveye ulaşan bir kaybedeni oynar. Harlan da öykünün başında kasvetli ve alaycı yapısıyla bir kaybeden rolündedir ama bir kaç sayfada gerçek savaşçı ve kahraman ruhunu ortaya koymaya başlar. Harlan’ın arkadaşlarına gelince, Kurjak maço tipli, dramatik deneyimleri sonucu hem fiziksel hem de duygusal olarak güçlenmiş kaya kadar sert bir paralı askerdir.Harlan’ın kız arkadaşı Tesla da bir punkçu ile Annie Lennox (Eurythmics grubunun şarkıcısı) arasında bir yerdedir.

Müziğin Dampyr ve sizin anlatımınız üzerindeki etkisi nedir?

Her ikimiz de rock müziğini seviyoruz, ama sadece rock dinlemeyiz. Son yirmi senedir Anne Rice gibi yazarların çabaları ile popülerliği artan vampir figürünü tekrar canlandırmak istedik. Bu çalışma sadece estetik düzeyde değil aynı zamanda gecenin yaratıklarının psikolojik yapısını da içeriyor. Karakterimiz Harlan Draka Rice’ın Lestat’ı gibi bir rock yıldızı olmasa da bir takım etkilenmeler mevcuttur.Bu yüzden müzik devam eden öykülerde önemli bir role sahiptir. Örneğin Louisiana’da geçen bir öyküde meşhur grup Lynyrd Skynyrd’dan ilham aldık. Öyküde rolü olan gizemli Güney Rock grubu onlara çok benzemektedir. Ama Dampyr’ın soundtrack’i sadece rock ezgilerinden oluşmayacaktır; bir çok gergin durum için, örneğin, Bernard Hermann’ın (Alfred Hitchcock’un favori bestecisi) kasvetli partisyonunu tercih ederdik, veya Balkanlarda geçen maceralar için Goran Bregovic’in folk rock’unu kullanırdık. Dahası bize ilham veren başka bir çok isim olduğuna inanıyoruz: Mozart, kabile ve kentsel temalı müziği ile Les Tambours du Bronx, Creedence Clearwater Revival. Ama bize işlham veren şeyler sadece film müzikleri ve görüntüleri ile sınırlı değildir. Başka ilham kaynaklarımız da vardır. Tiyatrodan örneğin, La Fura dels Baus’un izleyenler üzerindeki duygusal etkisini hatırlamak keyif verir. Şiirden: Boris Vian tarafından yazılmış bir şiirden alınan tek mısra bütün bir bölüm öykünün ilham kaynağı olmuştur. Ve son olarak, bir seyahatten kalan hatıralar ve sahneler (kadim Freiburg Üniversitesi bir üniversite kampüsünde geçen hikayeye ilham kaynağı olmuştur)

"dalaslar" / Devrim Alaslar

"Dampyr'i İstiyorum" Toplantısı Gerçekleşti

2010-09-09T05:35:00.000-07:00

Kadıköy Pasajı'nda bir araya gelen bazı çizgi roman okur, blog, site ve forum yöneticileri başta "Dampyr'i İstiyorum" kampanyasının sonraki aşamaları olmak üzere çizgi romanımızın yarını ile ilgili projeleri konuştu.
Fotoğrafta yer alanlar (soldan sağa): Ümit Kireççi (ÇROP), Hüsnü Çoruh, Ali Yılmaz (çizgi roman dostları), Rıza Umar Gürsu, Hakan Tunga Kalkan (Kahramanlar Sinemada), Eren Koyunoğlu, Sadık Demirci, Lami Tiryaki ve Hasan Anaç (Altın Madalyon)

Ömer Bahadır'dan Yorum

2010-09-06T15:56:00.000-07:00

Rafımdaki ilk 17 cilt öksüz kaldı...Dampyr gibi bir çizgiromanın Türkiye'de Oğlak!ın yayın politikasına kurban gitmesi gerçekten üzücü...Hiç birisini değil de Nikalous'u gerçekten özledim...Puslu prag sokaklarını özledim...

Dylan okuma açlığımı giderdikten sonra Dampyr açlığımı varın siz hesaplayın...

DAMPYR Boşluk Dolduruyordu

2010-09-05T23:44:00.000-07:00

Son zamanlarda Martin Mystere'yi her okuma girişimim, yeni yetme yazarların adamı soytarıya dönüştürme çabalarından dolayı hüsranla biterken, bazı maceralarında aynı kulvarda yol alan Dampyr göz ve ruh dolduruyor.

L'isola della strega, Soggetto/Sceneggiatura:Maurizio Colombo, Disegni/Copertina: Stefano Andreucci / Enea Riboldi, Lettering: Luca Corda / SERIE REGOLARE n.13 "L'isola della strega"

Dampyr için yazılan ve Martin havası kokan bazı maceralar içerdiği korku ve gotik hava dolayısıyla ilginç tatlar vaadediyor ve çoğu Martin öykülerinin önüne geçiyor diyebilirim. Daha çok Mauro Boselli'nin başının altından çıkan bu senaryolar bana vampirli hikayelerden daha çekici geliyor. Mesela bizde 2002'nin Ağustos'unda yayınlanan Boselli ve Colombo ortak çalışması Della Tenebre(Karanlığın İçinden) isimli öykü hem çok sevimli, hem de Harlan'ın dünyasının gizem taraflarını daha yakından tanımaya yönelik detaylar barındırır.

Hayali bir De Profundis kitabının izini süren bir grup bilim adamının sırrını araştırmak için Harlan'ı yardıma çağıran Prof Millius ve Sophie Mutter ile birlikte gizemlerle dolu bir maceraya atılırız. Bir Avrupa üniversitesinde profesör kisvesi altında olayı araştıran Harlan, Prof. Millius ve Sophie daha sonraki maceralarda da biraraya gelecek "çekirdek gizem" ekibini kurarlar. Bu üçlünün olduğu ve çoğu gizemli maceralarda genellikle Kurjak ve Tesla ya hiç yoktur ya da varlıkları minimum düzeyde tutulmuştur. Başka boyutlara açılan kapılar, kutsal ayinler, gotik Avrupa manzaraları ile neo Martin öyküleri gibidir... Yine aynı yılın Aralığında yayınlanan 12 numaralı kitap, Boselli imzalı Anima Persa (Yitik Ruh) isimli öyküde Dampyr evreninde ileride de önümüze çıkacak yeni karakterler, gizemli ve minimum vampirli bir atmosferde arzı endam ederler. Bunlardan her türlü işte bezi olan Nikolaus hayli ilginç bir karakterdir. Bu hikayede daha önceki maceralarda karşılaştığımız Caleb Lost'un dünyasına da küçük bir göz atma imkanı buluyoruz. Nikolaus'la ikisinin arasındaki rekabet müthiştir. Bu macerada asıl ilginç olan bir dyybbuk yani Yitik Ruh Obrazek karakateridir. Öykünün sonundaki nispeten sürprizli finalde, okurken insan bir tuhaf oluyor.

Nikolaus ve Obrazek isimleri 41. sayıdaki (Cilt 11) yine Boselli imzalı gizem öyküsü la Casa di Bambola (Bebek Evi) isimli öyküde de karşımıza çıkar. Tam bir klasik korku ve Alacakaranlık öyküsü olan Bebek Evi, Alacakaranlık Kuşağı'nda gizemli bir dedektiflik öyküsü gibidir. 8. sayıda tanıştığımız Sophie Mutter ve Prof Millius ile bu öyküde de karşılaşırız. Yine boyutlararası geçişler, gizemli bir bebek evi ve kalabalık bir kadroyla bir tür kovalamaca oyunu izleriz öyküde. Harlan dahil tüm kadronun sıkışıp kaldığı bebek evinde yaşananlar müthiş eğlenceli.

Dampyr'in bu türdeki öykülerinin içinde 25. sayıdaki (Cilt 7) Boselli imzalı Flaman Kabusu(Incubo Fiammingo)'nun bendeki yeri bir miktar özeldir. Hikayenin anti kahramanı Adrien de Kremer'in sakladığı korkunç sırrı öğrendiğimde dahi adama bir tür empati ve içtenlik hissettim. Hikayenin Kaptan Jack Flanders'lı kısımları okuyanın aklından müthiş Lovecraft havaları estiriyor. Tabii bir de Harlan'ın hem muhbiri hem sevgilisi güzel polis Hanneke'yi de unutmamak gerekir.

Gizemli öyküler kısmında aklıma gelen son örnek 35. sayıdaki Hayalet Avcıları (I Cacciatori di Fantasmi). Yine Boselli'nin kaleminden çıkan öykü diğerlerine göre daha az karanlık olan ve daha fazla eğlenceli bölümler içeren bir tür katil kim hikayesi. Akademisyenlerden ve meraklılardan oluşan bir grup çatlak tipten oluşan maceracılar, hayaletli olduğu söylenen eski bir mekana gelirler ve ilginç olaylar başlar. Harlan'ın olaya dahil olduğu kareler ilginçtir, eğlencelidir.

Keşke Dampyr'in yayını devam ediyor olsaydı. O zaman Martin'deki performans düşüşünü dert etmezdik. Elimizde daha iyisi varken...

Selamlar

Lami Tiryaki

Kampanyaya Destek Verenler

2010-09-03T08:35:00.000-07:00

Altın Madalyon

Çizgi Diyarı

Çizgili Forum

Çizgi Roman Dostları Facebook Grubu

Çizgi Roman Okurları Platformu

ÇROP Deviantart

FrpNet.net

Hortkuluk Avcısı

Kahramanlar Sinemada

Kayıp Dünya

Kayıp Rıhtım

Ters Ninja

Siz de Kampanyaya Destek Çıkın İsminizi Ekleyin

İmza Listesi

İmza Kampanyasına Adınızı Ekleyin

2010-09-01T09:38:00.000-07:00

"Dampyr'i İstiyoruz" başlığını açarak kampanyaya ilham olan Altın Madalyon Forumu imza kampanyasına da ev sahipliği yapıyor.

"Bugün DAMPYR basılsa satın alırım" anlamına gelecek imzasıyla yayınevlerine mesaj iletmek isteyen herkesi bekliyoruz:
http://www.altinmadalyon.com/dampyr/index.php

İmza kodlamalarını bulan editör-yazar Aşkın Güngör'e ve imza sayfasını hazırlayan FRP:NET ve Laika yayıncılık editörü Kayra Keri Küpçü'ye teşekkür ediyoruz.

İki Okuyucu Yorumu

2010-08-30T00:26:00.000-07:00

Zagor Tenay dedi ki...

İstemekle kalmıyorum... Şiddetle ısrar ediyorum...
Dampyr... Dampyr... Dampyr...
Biri yayınlasın artık şu vampir avcımızı...
gunes dedi ki...

gunessemerci
Daha önce hiç okumadım.Öğrencilimdeki parasız döneme denk geldi.Ama size destek veriyorum.İlk olarak okumadığım ilk 5. cildi alarak işe başlıyorum vede devamını alıp okuyacağıma da söz veriyorum.Bu zagorun sözüdür.Zogorun sözü.Zagor...

DAMPYR, insanlığın kanlı tarihinin eleştirel sorgusu

2010-08-29T02:05:00.000-07:00

BİR ÇİZGİ ROMAN'I ANLATMAK...

Bazen bunu yapmak çok zor olabiliyor dense yeridir! Şu yarattı, şu çizdi, şu pişirdi bu yedi bu da "hani bana hani bana" dedi... Yüzeysel bakıldığında elbette tekerleme tadında bir yazı yazmak, çizgi romanı anlatmak mümkün. Hatta hiç bir şey anlatmayan içeriği aksiyon ve heyecan olan çizgi romanlarda derine girseniz de sorun olmaz. Ancak öyle çizgi romanlar var ki onlara derinlemesine baktığınızda insanlığı, acıyı, kendinizi görüyorsunuz ve içiniz acıyor.
Dampyr, işte o içine bakıldığında iç acıtanlardan.

DAMPYR'i mi anlatmak gerekir DOĞDUĞU TOPRAKLARI mı?

MACERAPEREST ÇİZGİLER'in dilimize kazandırdığı Bonelli Comics karakteri, Dampyr, Mauro Boselli ile Mayrizio Colombo'nun ortak yaratısı. Mario Rossi (Majo) Kimliğin grafik yaratıcısı.

Hikayesi... Yok, buna zaman var. Önce başka bir olaya bakmak gerekiyor:
21 Temmuz 2008 (Bu tarihi not alın, tarihe tanıklık ediyorsunuz)
Savaş suçlusu, katliam yöneticisi, insanlık düşmanı KARADZİC yakalandı!

1990’lı yıllarda Bosnalı Sırpların lideri olan Karadzic, Sırp olmayanlara ve özellikle Müslümanlara karşı soykırıma girişmekle suçlanıyor. Karadzic’in 1995 yılında girişilen ve 8 bin Müslüman erkek ve çocuğun öldüğü Srebrenica katliamının emrini verdiği iddia ediliyor.

Bu haber karşısında Bosna sokaklarında kutlamala yapanları anlamak mümkün ama ya Sırp tarafında protesto edenleri nasıl anlamak gerekir? İnsanoğlu hatalarından hiç mi ders çıkarmaz?
Özetle Karadzic yakalandı...!
Neydi olan bitenler? Vikipedi 'ye bir göz atalım:
Bosna Savaşı, Bosna-Hersek'te 6 Nisan 1992 tarihinden 14 Eylül 1995 tarihine kadar sürmüş olan bir savaştır. Üç yıldan fazla süren bu savaş sırasında Uluslararası Kızılhaç Örgütü verilerine göre 312.000 kişi hayatını kaybetmiş, 2 milyon kadar insan da yerini yurdunu terk etmek zorunda kalmıştır. Yakın tarihin en karanlık sayfalarından biri olan bu savaş sırasında ölenlerin 200.000 kadarı Boşnak halkına ait olup bu halk dünyanın gözleri önünde sistematik bir soykırıma tabi tutulmuştur.
İşte çizgi roman kahramanı DAMPYR, Harlan Draka bu topraklarda doğuyor ve "vampirlerin öldürmek için bahanesi var ama ya insanların?" sorusuyla dünyayı gezmeye ve Kapitalist dünyanın insana önem vermeyen sömürücüleriyle mücadele etmeye başlıyor. İşin ilginç yanı bu ya, elmas madenlerinde köle çalıştıran, iç savaşlardan nemalanan, dinsel sömürü yapan, çocuk ticareti yapan, insanlar üzerinde silah deneyen, mafya, uyuşturucu tüccarları, bazı yöneticiler hepsi ya Vampir ya da hizmetkar çıkıyor ve kahramanlarımız onları temizliyor.
Daha sonra işe çok daha ulvi güçler de katılıyor (Melekler-Şeytanlar) ve insanlığın kanlı tarihinin sorgusu şiir ve edebiyat dolu PRAG merkezli bir organizasyona dönüşüyor.

Harlan Draka - Bir gecenin efendisi, baş vampirin insandan doğma oğlu. Kanı insanları öldürüyor ve vampir kanı içerse onların hafızalarına sahip oluyor.
Emil Kurjak - Sırp güçlerinde Bosna'lı katlederken ışığı gören ve hatasından dönerek iyiliğin güçlerine katılan bir asker
Tesla - Eski Yugoslavya'da yaşayan bir dişi vampir. İronik olarak Alman. Kökeni daha önce katliamlar yapmış bir milliyete dayanan Tesla iç savaşta kan dökerken iyiliğin yoluna döner.
Nereden bakarsanız kanla doğmuş ama hatasından ders alarak üstündeki kanı yıkamaya çalışan insanlardan oluşuyor ekip.
İşte Dampyr'in yayınlanmış ilk 2 sayısının özeti. Bu ilk iki sayıya Bosna'da yaşanan

acıların fotoğrafları eşlik edecek. Çizgi yok muydu? Vardı ama bazı sahneleri nereden çizmişler dersiniz:

İl Figlio del Diavolo – Şeytan’ın Oğlu (sayı 1)

Yazan: Mauro Boselli – Maurizio Colombo

Çizen: Mario Rossi (Majo)

İtalyanca aslından çeviren: Zeynep Akkuş

Birinci Baskı Ocak 2002
Oğlak Yayınları

Maceraperest Çizgiler

Balkanlarda çöken Yugoslavya’dan arta kalan tüm bölgeler savaş halindedir. Kurjak, emrindeki askerlerle Yorvolak köyüne kayıp olan birliği aramaya giderler. Köye vardıklarında tüm birliğin katledildiklerini öğrenirler. Bu ölümler vahşidir ve gizemlidir. Yedek kuvvet gelene kadar sağ kalmaları gerekmektedir. Köydeki tek canlı olan yaşlı kadın onları vampirlere karşı uyarır ancak onu vururlar.
Bu sırada Harlan Draka rüyasında yaşlı kadını görmektedir. Doğumunu, çocukluk günlerinde hakkında anlatılan “şeytanın oğlu” dedikodularını görür, hatırlar. Harlan ve yardımcısı Yuri, savaşın ulaşamadığı bölgelerde şarlatanlık yaparak geçinmektedirler. Güya Harlan, Vampir avcısı Dampyr’dir. Saf köylüleri korkutarak vampire dönüşmüş (!) ölüleri mezarlarından çıkarıp bir takım gizemli (!) yöntemlerle öldürürler. Bunun karşılığında da köylüler ne verirse onu alırlar. Para, yiyecek, giyecek…
Yorvolak köyünde aniden ortaya çıkan insan görünümlü yaratıklar Kurjak’ın askerlerini öldürürler. Öldürme şekillerine bakan Kurjak onların vampir olabileceği sonucuna varır çok inanmasa da. Hemen Dampyr’in bulunması emrini verir.
Harlan ve Yuri son işlerini bitirirken askerler onlara ulaşarak emrivakiyle jipe bindirerek Yorvolak’a götürürler.
Harlan, basit bir dolandırıcı olduğunu düşünürken vampir sürüsünden güzel bir kadın olan Tesla’yla tanışır ve onu yakalarken bazı vampirleri yok eder. Kanı, vampirleri yok etmektedir. Bir de vampirlerin sürü halinde yaşadığını, efendileri olduğunu, gece efendisi adı verilen bu çok güçlü efendilerin olağanüstü güçleri olduğunu da öğrenir. Bu sürünün efendisi Gorka’dır.
Tesla, Dampyr’in merhameti sayesinde efendisinin etkisinden kurtulur ve bütün askerleri ölürken Kurjak ve Harlan’dan yana geçerek vampirleri öldürür. Harlan, kanının etkisini öğrenince mermileri ve bıçakları kanına bulamayı akıl eder. Bu yöntem canlarını kurtaracaktır.
Öykünün sonunda Gorka ile karşılaşan Harlan onu gözünden yaralar ve kaçırır. Ancak arkadaşı ve yardımcısı Yuri efendisine uyarak onu öldürmeye kalkışsa da efendisine karşı çıkar ve Gorka tarafından öldürülür.
Harlan, Yuri’nin intikamını alacaktır. Yanında da yeni dostları asker Kurjak, alman kökenli dişi vampir Tesla olacaktır.

La Stirpe Della Notte – GECE SOYLULARI (Sayı 2)
Öykü ve Senaryo – Boselli / Colombo
Çizen Rossi (Majo)

Çeviren – Zeynep Akkuş

Kapak – Enea Riboldi
Harlan, Kurjak ve Tesla Gorka’yı takip ederek Bosna savaşının en yoğun yaşandığı şehirlerden birine giderler. Haberlerden takip ettiğimiz Pazar bombardımanı, katliamlar, keskin nişancılar Bosna savaşını bir kez daha belgesel bir kaliteyle hatırlatılıyor bu sayıda.
Bu sayıda, Harlan, babasının gerçek ve en güçlü gece efendilerinden biri olduğunu öğrenir. Bir önceki sayıda gördüğü yaşlı kadın gene ölür, gene rüyalarında onu ziyaret eder.
Harlan, çocukluğundan beri “şeytanın oğlu” olarak anıldığını ve babasını hepi topu bir defa yine çocukken gördüğünü hatırlar.

Bu arada Gorka, Tesla’yı uzaktan kullanarak Harlan’ı öldürmeye çalışırken adına “mezbaha” denilen gizli yerde yeni bir vampir ordusu oluşturmaktadır.
Kurjak, saf değiştirmenin şaşkınlığını yaşarken savaşı da sorgulamaktadır bir yandan: “Vampirlerin yaptıkları için hiç olmazsa bazı mazeretleri var ama ya eski silah arkadaşlarımın?”
Tesla’yı kaçıran Gorka mezbahada tuzak kurarak Dampyr’i bekler. Ve Harlan, Kurjak’la tuzağa göbekten dalarak Gorka’nın yeni sürüsü Kurjak’ın eski silah arkadaşlarıyla çatışırlar. Bu arada Harlan mezbahaya ulaşarak Tesla’yı işkenceden kurtarır.
Gorka, Harlan’la yaptığı mücadelede onu epey hırpalasa da kaybeder. Harlan yarı vampir olduğunu hatırlatan Tesla’ya uyarak Gorka’yı ısırarak ve kanını emerek öldürür. Bu da onun Gorka’nın hafızasını ve vampirliğin tarihini öğrenmesini sağlar.

Uzun zamandan beri tartışan ve birbirlerine laf sokuşturan Kurjak ve Tesla arasında ateşkes sağlanır. Kurjak, yaralı Tesla’ya kendi kanını içirir. Harlan da bundan sonra gecenin efendilerini avlamaya kararlı birine dönüşmüş, bunun için de mezbahanın üzerinde bulunan ve babasına olduğunu öğrendiği kütüphaneden kurtardığı bazı kitaplarından faydalanma hesapları yapmaktadır.

***

DAMPYR, hala okumayanlar için büyük kayıp! Aylardır devam sayılarını basmamış olan MACERAPEREST ÇİZGİLER :) nedeniyle de DAMPYR'in değerini bilen ve okumayı dört gözle bekleyenler için çok daha büyük kayıp.

Yazan: Ümit Kireççi

"ÇİZGİ ROMAN HAYATIN İÇİNDE"

Yayınevlerine ve Okurlara

2010-08-28T02:17:00.000-07:00

İtalyada 130'a yakın sayısı çıkan ve Türkiyede de çok sevilen Dampyr in yeni maceralarını istiyoruz.

Fabio Bartolini

Oğlak yayınlarının 17 süper cilt içinde, 68 adet cilt ve macera olarak çıkarıp yarım bıraktığı bu serinin devamını acil olarak istiyoruz...

Oğlak veya cesur ve aklı başında başka bir yayınevine sesleniyoruz:

DAMPYR'İ İSTİYORUZ

Darkwood